Alberini's

Dinsdag 6 juli 2010 : Praat geen voetbal

Niemand, maar dan ook niemand zal ontgaan zijn dat de wereldkampioenschappen voetbal gaande zijn. Nu ja, bijna niemand. Zonder te willen generaliseren kan ik zeggen dat een vrouwelijke collega van mij er een genoegen in vindt haar voetbalminnende buren te terroriseren met geboor, gehamer en getik, enkel omdat die er de gewoonte van hebben gemaakt steen en been te klagen over scheef neergezette gft-bakken en verkeerd bezorgde post. De collega in kwestie (ik zal verder niet benadrukken dat zij van het vrouwelijk geslacht is) heeft werkelijk niets met voetbal in het algemeen, de kleur oranje in welke variant dan ook, en massale sportgekte in het bijzonder. Dat ze haar minachting voor dit alles vol overgave botviert op de muren van de buren is als vreemd te betitelen maar ach, je moet wat. Als het allemaal binnen het toelaatbare ligt (en dat ligt het al gauw als driekwart van Nederland fanatiek 11 voetballende miljonairs aan het toejuichen is), vind ik het niet erg. Wat ik wél erg vind is de onbeschrijfelijk obstinate houding die ze aanneemt als ik met een aantal andere (mannelijke) collega’s enthousiast over de gisteravond gespeelde wedstrijd spreek. En ondertussen gewoon mee willen praten. Ik word sowieso kotsmisselijk van collega’s die zich negatief uiten over het Nederlands elftal. Of erger: collega’s die de statistieken erbij halen om aan te tonen dat Nederland helemaal geen wereldkampioen kan worden “omdat er nog nooit een Europees land wereldkampioen is geworden op een toernooi dat buiten Europa werd gehouden”. Vanochtend hoorde ik nog iemand zeggen dat Nederland het niet wordt omdat er nog nooit een wereldkampioen is geweest die alle wedstrijden op een WK had gewonnen. Je zou er bijkans depressief van worden. Statistieken zijn voor doomdenkers, negativo’s en pisvlekken. Ik geloof er niet in. Ik hoop op een mooi verhaal, op een onwaarschijnlijk hectische finale vol passie, strijd en verkeerde scheidsrechtersbeslissingen. Laat het alsjeblieft Nederland – Duitsland worden. Dan mogen de Duitsers gewoon weer winnen… hebben we weer een 36 jaar durend trauma! Ja, dat lijkt me wel wat. Even geen voetbal, geen oranje, enkel rust. Heerlijk! Verrek, ze heeft gelijk. Ik ga mijn buren ook maar ‘s lekker pesten. Nu al zin in.

Guillermo Alberini

Fragment uit "Avonturen van een onwaarschijnlijk interessant persoon":

… Ik ben ook niet zo goed in humor.

Humor schijnt niet aan mij besteed te zijn.

Aldus mijn vrienden.

Als je al van vrienden kunt spreken.

Het zijn meer kennissen.

En dan nog hele vage ook.

Als je aan me vraagt hoe ze heten, dan weet ik het niet eens.

Ja, eentje wel: dat is Frits.

Maar Frits ken ik dan ook al vanaf mijn jeugd.

Als je al van jeugd kunt spreken.

Want die heb ik eigenlijk niet echt gehad.

Aldus mijn psycholoog.

Als je al van psycholoog kunt spreken.

Het is meer een vriend met goede raad.

Als je al van vriend kunt spreken.

Het is eigenlijk meer een kennis.

En dan nog een hele vage ook.

15 augustus 2009, Koedijk. “De kleine koelkastbezorger”

De bezorgers van mijn nieuwe koelkast kwamen onlangs mijn nieuwe koelkast bezorgen. Ik woon in een schuur en de keuken is op de eerste verdieping van die schuur gesitueerd. Dat is niet bewust zo gedaan, dat was al zo toen ik er kwam wonen. Het trappetje naar de eerste verdieping is niet lang maar ook zeker niet breed. Daarbij is het zo steil als de gemiddelde trap in een gemiddel...
Lees verder >>

Vreemdelingenbeleid Nederland anno 2010:

De hier geboren zusjes, Vika en Iskuni, bijna 8 en 9 jaar moeten ons land met hun ouders verlaten. Opa, oma en de buurtbewoners blijven met stomheid geslagen achter.

Gezin uit Limmel uit bed gelicht

Alsof het zware criminelen zijn werd het Armeense vluchtelingengezin Andakjan donderdagochtend 21 januari om 07:30 uur door de Vreemdelingenpolitie uit hun bed gelicht. Het huis aan de Balijeweg, waar zij al drie jaar wonen, valt onder de noodopvang van de gemeente Maastricht.

De familie is op zeer brute wijze opgepakt. Zelfs de badkamerdeur werd met onnodig veel geweld ingetrapt zodat de vrouw des huizes niet eens de gelegenheid kreeg om zich aan te kleden. Hat was hartverscheurend hen te horen huilen en schreeuwen. Op sloffen en in pyjama zijn ze “afgevoerd” naar de Vreemdelingenpolitie te Heerlen, waarna ze later die dag werden overgebracht naar het uitzetcentrum te Rotterdam. De bedoeling is dat het gezin Andakjan binnen 10 dagen geboeid en onder bewaking wordt teruggevlogen naar Armenië.

De kinderen zijn in Nederland geboren en zitten in Wyck op school. Ze hebben hier hun vriendinnetjes en zijn geliefd in de buurt maar hebben geen banden met het thuisland van hun ouders. Ook dreigen ze losgerukt te worden van hun opa en oma die om politieke redenen wel een verblijfsvergunning hebben gekregen. Daarom is voor het gezin gevaarlijk om terug te keren naar het geboorteland van de ouders.

De familie verblijft inmiddels 10 jaar in Nederland, waarvan 3,5 jaar in de gemeentelijke noodopvang van Maastricht. Dankzij de Maastrichtse wethouder Jacques Costongs (PvdA) vond de familie dit onderdak in onze wijk Limmel.

Belangrijkste reden dat dit gezin ons land moet verlaten is, dat zij zeven jaar geleden óók in België asiel hebben aangevraagd. Volgens het Dublin akkoord mag je niet in twee Europese landen asiel aanvragen. Gezin heeft nog een hoger beroep en een medische procedure in Nederland lopen.

Wij verzoeken u ons te steunen, op welke wijze ook, om dit gezin op zo kort mogelijk termijn terug te laten keren naar hun huis in onze wijk, daarnaast het dringend verzoek aan de verantwoordelijke staatssecretaris om een onderzoek te laten instellen naar de handelswijze van IND en VP bij de uitzetting van het gezin Andakjan.

Met vriendelijke groeten,

de buren van de familie Andakjan

Buurtraad Limmel

19 juli 2009, Borger. “Hunnenbier?”

Ik was van de zomer in Drenthe. In Borger, om precies te zijn. Het plaatsje heeft zichzelf tot “Hunnenbeddencentrum van Nederland” gekroond. Wij hadden een vakantiehuisje in Bospark Lunsbergen, in logischerwijs bosrijke omgeving net buiten het dorp. Op een gegeven dag besloten wij het centrum der hunnenbedden eens van heel dichtbij te gaan bekijken. In ogenschouw nemend dat Borger prat gaat op genoemde titel staat de route richting welk hunnenbed dan ook vrij dramatisch a...
Lees verder >>

Boodschap van algemeen nut: "Als je niet weet waar je naar toe gaat, kun je ook niet verdwalen."

15 mei 2009, Koedijk. “Drama op het terras”

Stel je eens voor dat je op een mooie lentedag rustig van een kopje koffie zit te genieten op het terrasje in je tuin. Het is warm en er waait een kalm koel briesje. De koffie is top, de buurt is stil en je zit echt even flink te genieten. Jouw moment, zeg maar. Dat is precies de hoedanigheid waarin ik mij afgelopen middag bevond. Ik vond het heerlijk! Lekker niets doen. “Dolce far niente” zouden de Italianen zeggen. En dat kan ik goed hoor! Italiaans spreke...
Lees verder >>

David & Goliath: Gele Schaduwmier & Zilvervlekdansvlieg.

10 mei 2009, Koedijk / Callantsoog. "Over boswachters en plantenkennis"

Enige tijd geleden werd ik benaderd door Lucien Knol, boswachter van ’t Zwanenwater, een natuurgebied van Natuurmonumenten nabij Callantsoog. Als natuurliefhebber en amateurfotograaf loop ik er graag een rondje op zoek naar leuke en mooie beestjes. Zo ook een paar weken terug. Die dag was ik er met mijn schoonvader en het weer was dusdanig mooi dat ik er een fors aantal pr...
Lees verder >>

29 april 2009, Koedijk e.o. "Nederland barst van de vossen"

Achtendertig ben ik nu en tot voor kort had ik in mijn hele leven nooit een vos gezien. Het grootste deel van dat leven heb ik ook doorgemaakt in de veronderstelling dat vossen zeldzaam waren in Nederland. Op basis van het aantal waarnemingen van het dier dat ik op mijn naam had staan (nul) was dat ook niet bepaald een vreemde conclusie. Naarmate ik me meer ging interesseren voor de natuur werd het mij duidelijk dat Nederland barst van de vossen. Een beetj...
Lees verder >>

20 april 2009, Koedijk (Langedijk). "Rondje Geestmerambacht"

Vandaag was ik in het Geestmerambacht, een natuur- en recreatiegebiedje even boven Alkmaar. De nadruk ligt er steevast op recreatie en buiten het echte zomerseizoen wordt het natuurgedeelte volop gebruikt als uitlaatgebied voor Neerlands’ trouwe viervoeters. Op de gemiddelde doordeweekse middag kom je er dan ook met zekere regelmaat joggers met hond, fietsers met hond, skaters met hond, kinderen met hond en gepensioneerden met hond tegen. Ik verkies...
Lees verder >>